Konsantre Likidite Ücret Katmanları ve Tick Aralıkları Açıklandı

Konsantre likidite ücret katmanları, bir v3 tarzı otomatik piyasa yapıcı tarafından her takasta alınan önceden belirlenmiş ücret seviyeleridir (genellikle 0.01%, 0.05%, 0.30% ve 1.00%) ve doğru olanı seçmek, bir likidite sağlayıcısının bir çift seçtikten sonra verdiği en önemli karardır. Konsantre bir modelde likidite sağladığınızda, sermayenizi her olası fiyata yaymazsınız. Bunun yerine, onu seçtiğiniz bir banda sabitlersiniz ve seçtiğiniz ücret katmanı, bir işlemin hangi havuzdan yönlendirileceğini ve takas başına ne kadar kazanacağınızı belirler. Bu rehber, temel konseptin üzerine inşa edilmiş eyleme dönük bir katmandır: katmanların, tick aralığının ve fiyat aralıklarının aslında nasıl etkileşimde bulunduğunu kapsar, böylece sermayenizi tahmin etmek yerine bilinçli bir şekilde dağıtabilirsiniz.

Neden v3 tarzı havuzlarda birden fazla konsantre likidite ücret katmanı bulunur

Tek bir ücret seviyesi her tür çifte hizmet edemez. Neredeyse hiç hareket etmeyen iki varlık arasındaki bir stablecoin takası, rekabetçi kalmak için çok ince bir ücrete ihtiyaç duyarken, az işlem gören volatil bir token, sağlayıcıları üstlendikleri risk için telafi etmek üzere yüksek bir ücrete ihtiyaç duyar. Bu nedenle konsantre AMM'ler birden fazla katman sunar. 0.01% katmanı sabitlenmiş veya sabite yakın çiftleri hedefler, 0.05% yüksek korelasyonlu majörlere uygundur, 0.30% çoğu standart çift için varsayılandır ve 1.00% fiyat dalgalanmalarının büyük olduğu egzotik veya düşük likiditeli tokenları kapsar.

En önemlisi, her katman kendi likiditesine ve kendi fiyatına sahip bağımsız bir havuzdur. Bir yönlendirici, bir işlemi ücretlerden sonra en iyi net uygulamayı sunan havuza gönderir, bu nedenle bir çiftin yan yana yoğun bir 0.05% havuzu ve neredeyse boş bir 1.00% havuzu olabilir. Az hacimli bir katmana likidite sağlarsanız, aralığınız ne kadar iyi olursa olsun az ücret toplarsınız. Temel mekanizma hakkında bilgi için, konsantre likiditenin ne olduğuna ve konsantre likiditenin genel artılarına ve eksilerine ilişkin rehberimize bakın.

Tick aralığı ve fiyat aralığı seçimi

Arka planda, fiyat eğrisi tick adı verilen ayrık adımlara bölünmüştür. Bir aralık sınırını herhangi bir rastgele fiyata yerleştiremezsiniz; yalnızca geçerli bir tick üzerine yerleştirebilirsiniz. Her ücret katmanının sabit bir tick aralığı vardır, bu da bitişik kullanılabilir tick'ler arasındaki minimum boşluktur. Düşük katmanlar, çok dar, cerrahi bir bant çizmenize olanak tanıyan küçük aralık kullanırken, yüksek katmanlar daha geniş minimum aralıkları zorlayan kaba aralık kullanır. Bu eşleşme kasıtlıdır: düşük katmanlara ait varlıklar dar bantlarla yönetilebilecek kadar stabildir ve yüksek katmanlardaki varlıklar ince tanecikliğin önemli olması için çok fazla hareket eder.

Bir aralık seçmek için, mevcut fiyat etrafında bir alt ve üst fiyat sınırı belirlersiniz. Bant ne kadar dar olursa, sermayeniz o kadar konsantre olur ve fiyat içeride kaldığı sürece ücret payınız o kadar yüksek olur. Bant ne kadar geniş olursa, pozisyon o kadar pasif olur ve payınız o kadar düşük olur, ancak aralık dışına düşme olasılığınız o kadar azalır. Bu sınırları seçmek stratejinin kalbidir ve çiftin ne kadar hareket etmesini beklediğinize doğrudan bağlıdır. Bir pozisyon dağıtmaya yeni başlıyorsanız, önce Uniswap'ta likidite sağlamaya yönelik başlangıç rehberimizi inceleyin.

Aralık içi vs aralık dışı: ne zaman kazanmayı bırakırsınız

Pozisyonunuz yalnızca piyasa fiyatı alt ve üst sınırlarınız arasında kaldığında ücret kazanır. Bu, aralık içi durumdur ve bu durumda likiditeniz, fiyat hareket ettikçe değişen her iki varlığın bir karışımını tutar. Fiyat üst sınırınıza doğru yükseldikçe, havuz sizin adınıza bir varlığı diğeriyle satar; alt sınırınıza doğru düştükçe tersi olur. Fiyat bir sınırı geçtiği anda, pozisyonunuz aralık dışına çıkar. Bu noktada tek bir varlığın %100'ünü tutarsınız, sıfır ücret kazanırsınız ve sadece fiyatın geri dönmesini beklersiniz.

Bu tek taraflı sonuç bir hata değildir; matematiğin çalışma şeklidir. Bir ETH ve stablecoin pozisyonu sağladıysanız ve ETH üst sınırınızın üzerine çıkarsa, pozisyonunuz artık tamamen stablecoin'dir, yükseliş sırasında tüm ETH'nizi satmıştır. Eğer ETH bunun yerine alt sınırınızın altına düşerse, sadece ETH tutarsınız. Aralık dışı pozisyonlar, geçici kaybın yakın bir kuzenidir ve aralığınız ne kadar dar olursa, bu duruma o kadar hızlı ulaşırsınız. Daha geniş aralıklar, büyük takasların havuzdaki diliminize karşı yaşadığı fiyat etkisini de azaltmaya yardımcı olur.

Sermaye verimliliği vs aralık dışına çıkma riski

Konsantrasyon, bedava bir öğle yemeği değil, bir takastır. Sermayenizi dar bir banda sıkıştırarak, çok daha büyük bir pasif pozisyonun kazanacağı aynı ücret hacmini kazanabilirsiniz, bu da sermaye verimliliğinin ana faydasıdır. Mevcut fiyat etrafındaki dar bir aralık, birkaç bin doların on binlerce doların ince yayılmış işini yapmasına izin verebilir. Ancak bir yakalama var: ne kadar dar giderseniz, sizi aralık dışına itmek için gereken hareket o kadar küçük olur, bundan sonra yeniden dengeleyene kadar hiçbir şey kazanmazsınız.

Dolayısıyla asıl soru, ne kadar aktif yönetim yapmaya istekli olduğunuzdur. Dar bir pozisyon kazançlı olabilir ancak fiyat değiştikçe sık sık yeniden dengeleme gerektirebilir ve her yeniden dengeleme gas maliyetine neden olur ve kayıpları kilitleyebilir. Geniş bir pozisyon dolar başına daha az kazanır ancak uzun süreler boyunca yalnız bırakılabilir. Evrensel olarak doğru bir cevap yoktur; doğru denge çifte, zaman ufkunuz ve izleme toleransınıza bağlıdır. Farklı AMM tasarımlarının bunu ele alma şekli de değişir, Curve vs Uniswap karşılaştırmamızın gösterdiği gibi.

Çift volatilitesine göre bir karar çerçevesi

Seçim yapmanın en temiz yolu, çiftin ne kadar volatil olduğundan başlamak ve bunun hem katmanı hem de aralık genişliğini belirlemesine izin vermektir. Neredeyse hiç hareket etmeyen çiftler hem dar hem de ucuz olabilir, çünkü fiyatın dar bir banttan kaçması olası değildir. Çok dalgalanan çiftler, aralıkta kalmak için daha geniş bir banda ve absorbe ettiğiniz geçici kayıp için size ödeme yapmak üzere daha yüksek bir ücrete ihtiyaç duyar. Bunu bir başlangıç şablonu olarak kullanın, ardından her katmanın havuzunun gördüğü gerçek hacme göre ayarlayın.

• Stablecoin veya sabitlenmiş çiftler: en düşük katmanı (0.01%) seçin ve çok dar bir aralık belirleyin. Fiyat nadiren sapar, bu nedenle konsantrasyon çoğunlukla avantajlıdır ve ücretler rekabetçi kalır.
• Korelasyonlu majörler: 0.05% kullanın, dar ila orta bir aralıkla. Bu varlıklar birbirini makul ölçüde iyi takip eder ancak yine de biraz nefes alma alanına ihtiyaç duyar.
• Standart volatil çiftler: varsayılan olarak 0.30% ve orta bir aralık kullanın. Bu, ücret gelirini aralıkta kalma konusunda gerçekçi bir şansla dengeler.
• Egzotik veya düşük likiditeli tokenlar: 1.00% ve geniş bir aralık seçin. Büyük dalgalanmalar dar bir pozisyonu parçalar ve yüksek ücret, artan geçici kaybı telafi eder.

Ne seçerseniz seçin, girdiğiniz katmanın gerçekten işlem hacmine sahip olduğunu onaylayın, çünkü ölü bir havuzdaki mükemmel bir aralık hiçbir şey kazandırmaz. İlk pozisyonlarınızı küçük deneyler olarak ele alın, ne sıklıkla aralık dışına düştüğünüzü izleyin ve oradan daraltın veya genişletin.

Bu makale yalnızca eğitim amaçlıdır ve finansal tavsiye değildir.